melloproximus, -a, -um
– designiert, kommend: AMERBACH-Bonif ep 4361 (1558) accepi 27. Decembris Anni 58. vel in festis Natalitijs Anni melloproximi, quod faustum sit, 1559 in die Ioann. Euangelistae.
– lex.: BVDAEVS annot pandect (op III,1 p.339) (1528) Paraueredi, ut supra diximus, et melloproximi, uocabula ex Latino Graecoque sermone concreta sunt. == annot pandect (op III,1 p.340) (1528) Melloproximi ... sunt ij qui nondum proximatus honorem inierunt: sed iam designati sunt proximi. μελλοπρόξιμοι. Ea enim forma dicitur melloproximus, qua 
mellonymphius, id est qui sponsus designatus est: et mellothanatus, id est capularis, quem mors proxima manet.
– lex.: BVDAEVS annot pandect (op III,1 p.339) (1528) Paraueredi, ut supra diximus, et melloproximi, uocabula ex Latino Graecoque sermone concreta sunt. == annot pandect (op III,1 p.340) (1528) Melloproximi ... sunt ij qui nondum proximatus honorem inierunt: sed iam designati sunt proximi. μελλοπρόξιμοι. Ea enim forma dicitur melloproximus, qua mellonymphius, id est qui sponsus designatus est: et mellothanatus, id est capularis, quem mors proxima manet.
Lexicographica: TLL